(ปอกับแป้งกำลังนั่งคุยกัน ป่านกำลังเดินเข้ามาหาเพื่อนทั้งสอง)

ป่าน          สวัสดีจ้า... ปอ แป้ง

แป้ง          ดีจ้าป่าน

ปอ           ดีจ้ะ นี่ป่าน ทำอะไรมา หน้าบานแต่ไกลมาเชียว ปกติก็บานอยู่แล้วนะเนี่ย

ป่าน          แหม...ปอ อำแต่เช้าเชียว นี่ ๆ คือว่า พี่โป่งพี่ชายป่านกำลังจะแจกการ์ดแล้ว

แป้ง          เฮ้ย! งานแต่งเหรอป่าน

ป่าน          เปล่าอะ งานบวช

ปอ           อ๋อ... ถ้ายังงั้นปอก็ขออนุโมทนาด้วยนะ สา...ธุ

แป้ง          ด้วย ๆ ๆ ว่าแต่ว่าพี่โป่งเขาจะบวชเมื่อไรยังไงอะ

ป่าน          ยังไม่แน่นอนจ้ะ แต่ว่าช่วงมิถุนาฯ นี้แหละ ว่าจะบวชสัก ๑๕ วันแหละจ้ะ

ปอ           อืม...

แป้ง          นึกอะไรอยู่เหรอปอ

ปอ           ก็... พี่โป่งเขาชอบเล่นจี้เอวนี่นา วันก่อนเดินข้ามสะพานมาด้วยกันพี่โป่งแกดันจี้เอวปอซะตกน้ำป๋อมแป๋มเลย

ป่าน          ฮะ ๆ ๆ

ปอ           (จ้องหน้าป่าน) ขำอะไรป่าน

ป่าน          แหะ ๆ ขำปอเปียก อิอิ

ปอ           (ค้อนป่าน) เรื่องนั้นช่างมันก่อน แต่ทีนี้ตอนบวชมันจะเป็นเรื่องเอา

แป้ง          ทำไมเหรอปอ คือ...เขาห้ามคนชอบเล่นจี้เอวบวชเหรอ

ป่าน          นั่นสิ ๆ

ปอ           ไม่แรงถึงขนาดนั้นหรอก เกินไป... แต่มันมีสิกขาบทข้อนึงว่าไว้ว่า ห้ามจี้ภิกษุ

แป้ง          แล้วทำไมจะต้องมีศีลข้อนั้นด้วยล่ะ เรางง

ปอ           เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังนะ เอาละ ย้อนไปสมัยพุทธกาล มีเหตุที่ภิกษุรูปหนึ่งไปจี้เอวภิกษุอีกรูปหนึ่งเล่น จี้แล้วภิกษุรูปที่ถูกจี้ก็ขำ ขำไปขำมา ขาดใจมรณภาพไปซะยังงั้นน่ะ

ป่าน          แล้วไงต่ออะปอ

แป้ง          นั่นสิ ๆ

ปอ           ทีนี้เรื่องก็ทราบถึงองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ก็ทรงบัญญัติสิกขาบทข้อนี้เอาไว้ยังไงล่ะ

แป้ง          ง่าย ๆ งี้เลย...

ปอ           จ้ะ ก็จริง ๆ แหละ กฎระเบียบอะไรก็ตามแต่เถอะ มันมีที่มาที่ไปทั้งนั้นแหละ ถ้าไม่มีใครทำผิด ใครเขาจะไปเขียนห้าม จริงมั้ยล่ะ ป่าน แป้ง

ป่าน          ก็จริงนะ ถ้างั้นเราไปบอกพี่โป่งดีกว่า ว่าให้ระวังอย่าไปเที่ยวจี้เอวพระรูปอื่นเล่น ไม่งั้นละก็ได้ปลงอาบัติกันทุกวันแน่ แหะ ๆ เพราะว่าทุกวันนี้เรายังโดนพี่โป่งแกล้งจี้เอวอยู่เลย

แป้ง          แต่ว่ายังไง ๆ คนจะบวช ก็ต้องศึกษาสิกขาบทไว้ก่อนล่วงหน้าสิ จะได้ไม่ทำผิดให้ต้องลำบากปลงอาบัติกันบ่อย ๆ จริงมั้ยล่ะ

ป่าน/ปอ    ถูก!

Comment

Comment:

Tweet