(ปอ ป่าน และแป้งยืนคุยกันที่หน้าห้องสมุด)

ป่าน          ปอ แป้ง เคยสงสัยกันมั้ยว่าทำไมเราจึงเรียกห้องสมุด ทั้ง ๆ ที่มันมีแต่หนังสือ ไม่เห็นมีสมุด

ปอ           นั่นนะสิป่าน ปอเองก็นึกอยู่ว่าทำไมไม่เรียกว่าห้องหนังสือ แป้งว่าไง

แป้ง          (ยักไหล่) ไม่รู้อะ คิดเหมือนกับปอแหละ

ป่าน          ก็คือว่า... ในสมัยก่อนการเขียนหนังสือเขาไม่ได้พิมพ์แบบเป็นเล่ม ๆ แบบในปัจจุบันนี้หรอก แต่ว่าเขาใช้เขียน หรือที่ถูกต้องเรียกว่าจาร ลงบนใบไม้ที่คงทนหน่อย แล้วก็ผูกรวมกันเป็นเล่ม ใบไม้ที่ใช้บางทีก็เป็นใบลานบ้าง ใบข่อยบ้าง หนังสือแต่ก่อนก็เลยเรียกกันว่าสมุด 

ปอ           แบบที่เรียกว่าสมุดไทย สมุดข่อย อย่างนั้นใช่มั้ยป่าน

ป่าน          จ้ะ ทีนี้ ที่ที่เก็บรวบรวมสมุดก็เลยเรียกกันว่า หอสมุด ห้องสมุด แล้วก็เลยเรียกกันต่อมาจนถึงปัจจุบัน แม้ว่าการพิมพ์หนังสือจะเปลี่ยนมาใช้รูปแบบใหม่แล้วก็ตาม

แป้ง          แล้วหนังสือแบบที่เราใช้กันอยู่จนถึงปัจจุบันนี่มีมาแต่เมื่อไรเหรอป่าน

ป่าน          ก็ราว ๆ รัชกาลที่ ๓ ที่มีนายแพทย์แดน บีช บรัดเลย์ (Dr. Dan Beach Bradley) เป็นผู้นำแท่นพิมพ์แบบใหม่มาใช้ในเมืองไทยยังไงล่ะ

ปอ           อ๋อ... เข้าใจละจ้ะ แต่จะว่าไปปอนึกถึงอีกคำนึงนะ ที่ยังคงเรียกชื่อเก่าอยู่แม้ว่าลักษณะจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม

ป่าน          อะไรเหรอปอ

แป้ง          นั่นสิ

ปอ           รถไฟยังไงล่ะ ปอเคยได้ยินคนรุ่นก่อน ๆ พูดกันว่ารถไฟสมัยก่อนใช้รถจักรไอน้ำเป็นกำลังลากจูง เริ่มจากการเอาฟืนไปเผาในเตา เอาความร้อนจากฟืนไปต้มน้ำให้เกิดไอน้ำ แล้วก็ให้ไอน้ำไปหมุนกลไกให้ทำงานเกิดกำลังลากจูง

ป่าน          แล้วยังไงเหรอปอ

ปอ           ก็... ต่อมาก็มีรถจักรแบบใหม่เข้ามาทำหน้าที่แทนรถจักรไอน้ำที่ทำความเร็วได้น้อยลง รถจักรแบบนี้ใช้น้ำมันและไฟฟ้า ก็เลยเรียกกันว่า รถจักรดีเซลไฟฟ้า แล้วก็มีรถไฟอีกประเภทที่ไม่มีรถจักร แต่ว่าใช้ชุดรถที่มีห้องขับและห้องโดยสารอยู่ด้วยกัน คือประมาณว่าตู้หน้าสุดมีคนขับอยู่ข้างหน้าและมีคนโดยสารอยู่แต่แยกส่วนกันน่ะ นึกภาพกันออกมั้ย

แป้ง          อ๋อ... เหมือนจะเคยเห็นนะ ที่จะพ่วงกันประมาณ ๔-๕ ตู้ป้ะปอ

ปอ           อื้ม นั่นแหละ รถไฟแบบนี้เรียกว่า รถดีเซลราง ก็ใช้น้ำมันและไฟฟ้าอีกเหมือนกัน แต่ทั้งรถไฟที่ลากจูงด้วยรถจักรดีเซลไฟฟ้า และรถดีเซลราง คนไทยก็เรียกว่ารถไฟหมดเหมือนกันนั่นแหละ

แป้ง          บางทีการรักษาคำเรียกของสิ่งหนึ่งแบบเดิมเอาไว้ก็ช่วยให้เรารู้ถึงประวัติและความเป็นมาของของสิ่งนั้นได้ดีเลยนะ

ปอ/ป่าน    นั่นสิ

-----------------------------------------------------------------------
 
ตอนนี้เปิดสาขาใหม่แล้ว เพื่อที่จะได้ปล่อยให้บล็อกนี้เป็นของตัวละครสามตัวนี้ไปเลย ส่วนสาขาใหม่ของผมก็จะเป็นเรื่องราวชีวิตในมหาวิทยาลัยมหิดล จะเป็นยังไงก็ขอให้ตามไปชมครับ

Comment

Comment:

Tweet